Vi gjekk ein tur på stien og søkte skogens ro...

På brua som fører til Togo

I går fortalte eg om turen til det høgaste fjellet i Ghana, men reisen vår stoppa ikkje der. Då vi kom ned til foten av fjellet bestemte vi oss nemleg for å gå inn i nasjonalparken som låg like ved. Vi begynte langs ein smal sti og kom fort inn i den afrikanske jungelen. Eg har vore på fleire turar inne i bushen i fleire land, men aldri har eg følt at eg var så langt ute i villmarka. Stien var nesten igjengrodd nokre stader og i løpet av turen møtte vi berre to menneske. Det var på ein måte litt majestetisk å gå igjennom vildernesset av grøne plantar og skyhøge trer. Frå buskaset høyrde vi lydar frå fuglar og eg syntes at eg høyrde nokre aper. Vi såg derimot ikkje noko til desse dyra, berre mange innsekter av ulike slag. Eg såg blant anna mange maur som gjekk på ei strak rekke over stien, mon tru kor dei har fått disiplinen frå? I tillegg såg vi nydelege sommarfuglar i sterke fargar og tusenbein. Eg blei så engasjert at eg tok bilete av alt saman. Dessverre er internettet så dårleg her at eg ikkje kan laste opp så mange bilete om gongen, viss ikkje skulle de fått sett alt saman!

Etter å ha gått i 40 minutt opna vegetasjonen seg og kom vi til ein liten bekk. Utan å tenke noko meir over det gjekk vi viare rundt ein sving, og plutseleg stod vi framføre det vakraste vassfallet eg nokon gong har sett. Fallet var på omlag 25 meter høgt og kom ut frå eit lite hol i vegetasjonen frå ei klippe. Vatnet fossa ut frå klippa og stupte elegant ned i det vesle vatnet det skapte under seg. Det var eit vakkert syn og kanskje ekstra spesielt sidan eg følte at dette var ein uoppdaga skatt vi hadde heilt for oss sjølv. På trass av at det sto skilt om at det ikkje var lov til å bade i nasjonalparken, tok eg og nokre andre oss friheita til å bade i vatnet. Det var heilt fantastisk å bade etter den lange fjellturen og ikkje minst eksotisk sidan vi var langt inni jungelen. Når eg no tenker tilbake på det kunne eg ynskje at eg kunne oppleve det ein gong til, så flott syntes eg det var.

No begynner eg også å venne meg til livet her og det gjer det mykje lettare. Maten er ikkje så verst lenger, og begynner å bli vant til å ikkje føle meg heilt rein etter at eg har dusja – berre reinare enn eg var før. Håper alt er bra der heime og at de har komt tilbake til rutinene igjen!